Czy psychoterpia może uleczyć duszę?

Czy psychoterpia może uleczyć duszę?

Mówi się, że to co w środku człowieka, podświadomie zawsze wyjdzie na zewnątrz. Wydaje się, że powiedzenie to kryje w sobie element prawdy, bowiem, jakkolwiek staralibyśmy się ukryć swój stan ducha, zawsze znajdzie się ktoś, kto zna nas dostatecznie dobrze i zauważy, że staramy się zakładać maskę – ukrywać odczuwane emocje. Choć wydaje nam się, że w zasadzie postępujemy właściwie – nie ujawniamy kontrowersyjnych osądów, nie wymagamy od otoczenia zbyt wiele, nie szukamy okazji do konfliktu etc. – to jednak taka postawa jednoznacznie negatywnie wpływa na samopoczucie – generuje tłamszenie własnego ja. Dlaczego więc decydujemy się ukrywać to, kim jesteśmy i co myślimy naprawdę? Czy nie wynika to z pielęgnowanego od lat poczucia niższości, niedostatecznej świadomości własnej wartości, nieakceptacji i kompleksów? Wydaje się, że na to pytanie należy odpowiedzieć twierdząco, a wymienione wyżej problemy dotykają stosunkowo licznej grupy w obrębie społeczeństwa. Dlatego też, z pomocą przychodzi psychoterapeuta – metaforyczny lekarz duszy.

Psychoterapeuta nie musi, choć oczywiście może, wykonywać zawodu medyka – nie ma obowiązku, aby terapeuta posiadał wykształcenie lekarskie. Specjaliści w dziedzinie psychoterapii mogą bowiem legitymować się tytułem magistra psychologii oraz posiadać certyfikaty dokumentujące ukończenie studiów podyplomowych, szkoleń czy kursów dla psychoterapeutów. Poszerzanie horyzontów związanych z psychoterapią może jednak znacznie ułatwić i uczynić efektywniejszą pracę lekarza psychiatry, dlatego też niezwykle korzystne jest łączenie obu tych specjalności.

Jakie cechami odznaczać powinien się psychoterapeuta? Przede wszystkim, oczywiste wydaje się, że praca terapeuty przebiega w nieustannym kontakcie z drugim człowiekiem, dlatego też relacje interpersonalne, także te trudne, wymagające nieco więcej wysiłku i wytrwałości, nie mogą sprawiać psychoterapeucie kłopotów. Korzystne dla omawianej profesji są również cierpliwość i empatia – umiejętność wczucia się w sytuację życiową rozmówcy. Równie ważne jest też metaforyczne wewnętrzne ciepło psychoterapeuty, które budzi w pacjencie przekonanie, że może on zaufać profesjonaliście i powierzyć mu swoje problemy. Oczywiście, terapeutę winny cechować także życzliwość, takt, otwartość tolerancyjność oraz niezwykle ważna dyskrecja – specjalistów od ludzkiego wnętrza obowiązuje bowiem tajemnica zawodowa.

Z kim natomiast pracuje psychoterapeuta? Okazuje się, że w XXI wieku pacjentów przybywa i są oni przy tym bardzo zróżnicowani. Z terapii korzystają bowiem osoby pokrzywdzone w dzieciństwie – we wczesnych latach życia cierpiące z powodu niedostatku rodzicielskiej miłości, który pozostawił po sobie trwałe i bolesne śladu. Psychoterapia służy również ofiarom przemocy, molestowania i tym, którzy mają za sobą traumatyczne przeżycia. Pomoc specjalisty wspomoże również proces wychodzenia ze stanów związanych z zaburzeniami odżywiania – anoreksji, bulimii, ale i otyłości, która przez lata generowała nieakceptację względem własnego ciała. Dlatego też, psychoterapeuta ma przed sobą stosunkowo ciężkie, choć niezaprzeczalnie satysfakcjonujące wyzwanie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.